Jongeren

Wanneer je allerlei dingen tegenkomt waar je (naar het lijkt opeens) anders over denkt dan je ouders, komen er wel eens wat meningsverschillen. Over regels, over school, over verantwoordelijkheden en over dagelijkse dingen. Het lijkt wel of je ouders van een andere planeet komen. Ze lijken zo streng en jij kunt je niet voorstellen dat ze dat (mede) zijn omdat ze het zo goed bedoelen. Het lijkt er op dat ze alleen maar zeuren en op je nek zitten. Hoe geef je nu de ruimte in dit soort zaken, en hoe kan je daar rustig met elkaar over praten zonder direct vervelend tegen elkaar te doen. Dat lijkt soms erg lastig, omdat jullie ideeën en overtuigingen ineens niet meer dezelfde (kunnen) zijn. Hoe kom je dan toch tot afspraken waarin alle partijen tevreden kunnen zijn. Of is dat onmogelijk? Ik onderzoek graag met jou de mogelijkheden hoe je kunt leren om wat te geven en te nemen in je eigen reis naar volwassenheid. En je de ruimte in kan nemen om jezelf te leren kennen. Het vertrouwen durft te geven en te nemen in relatie tot je ouders en andere mensen in je omgeving. Zonder dat je afwijkt van jouw overtuigingen en je respect kunt opbrengen voor andere meningen. Mijn overtuiging is: “wat je geeft krijg je” en als je daar bewust mee omgaat, zal je zien dat wanneer iedereen zijn/haar best doet een beetje in de huid van de ander te kruipen, het vanzelf al wat gemakkelijker gaat. Want als jij niet prettig vindt op een bepaalde manier benaderd te worden, zal een ander dat waarschijnlijk ook wel eens zo kunnen ervaren. Wanneer je je dus bewust wordt van een ander, kun je ook gemakkelijker naar jezelf kijken.

Het lijkt soms of je ouders denken dat je alleen maar wat rondhangt met je vrienden. Maar je kunt een heleboel leren van je vrienden zonder dat jij of je ouders zich daar bewust van zijn. Probeer ze eens te vertellen hoe dat bij jou werkt.

Bijvoorbeeld:

Vrienden zijn ook goed voor:

Of als je gepest wordt. Pesten is verschrikkelijk voor iedereen maar zeker voor een kind/puber/jongere dus voor jou. Je vindt het namelijk heel belangrijk hoe andere kinderen over je denken. Door het pesten kun je negatief gaan denken over jezelf. En misschien denk je zelfs wel dat je niet goed genoeg bent. Daar kan je faalangst van krijgen; dan durf je niets meer. En dat kan ervoor zorgen dat je nog meer gepest wordt. Helaas is er door de sociale media meer kans onstaan om (anoniem) te pesten of dus gepest te worden. Ook daar schuilt een probleem.

Samen kunnen we dan eens kijken hoe je daar mee om zou kunnen gaan. Ook de emoties die bij pesten horen kunnen heftig zijn. Maar je kunt je er tegen leren verweren. Door oefeningen te doen en nee te leren zeggen. Duidelijk voor je mening op te durven komen en stevig in je schoenen leren te staan. Want natuurlijk ben jij net zoveel waard als ieder andere!

Natuurlijk zijn er veel meer dingen die je bezig kunnen houden. Ouders die het te druk hebben met hun eigen leven en jou een beetje vergeten. De scheiding van je ouders. Of na een scheiding krijgt je vader of moeder een nieuwe partner en daar kan jij helemaal niet mee overweg. En dan nog eventuele half broers of zussen die je er zo maar even bij krijgt. Al met al een ingewikkeld iets in jouw wereld die zonder al die dingen al lastig genoeg is. Ook hier luister ik graag naar of ga met je daarover in gesprek. Samen kijken we dan wat bij jou past om verder te kunnen om de emoties die daar bij horen een (goede) plaats te geven. Stap voor stap.